Voetbalvisie, dat is het geheim van het IJslandse succes op Euro 2016

Hoe een handjevol voetballers toch de top kan bereiken

0

Hoe bestaat het dat een land dat amper 15.000 mannelijke volwassen voetballers telt in de kwartfinale staat van een EK? Een land dat alleen maar semi-professionele clubs kent. Nederland heeft 530.000 senioren (en ook nog eens 500.000 jeugdleden) en 35 profclubs en is er niet eens bij. Dan doen zij iets heel goed en wij iets heel erg verkeerd. Want was het ook niet IJsland dat Nederland uitschakelde in de kwalificatie-poule? Wat wij verkeerd doen en hoe het beter kan kunt u hier lezen. Maar het gaat nu om de IJslanders. Wat is hun geheim? 

ijsland voetbal ksi

Dat IJsland het zo goed doet op Euro 2016 is geen toeval. In 2003 heeft de IJslandse voetbalbond, de Knattspyrnusamband Islands (KSI) het hele voetballandschap omgegooid. IJsland heeft een zo koud klimaat dat er maar 5 maanden per jaar (mei-september) buiten gevoetbald kan worden. Dat schoot natuurlijk niet op, vandaar dat er in het land 7 indoor-voetbalhallen zijn gebouwd waar op een voetbalveld van normale grootte gespeeld kan worden. Verder zijn er in totaal  25 kuntsgrasvelden neergelegd, zodat er veel vaker gespeeld en getraind kan worden en zijn er door het hele land 150 mini-voetbalcourts verschenen.

Daardoor kan er nu het hele jaar door worden gevoetbald. Dat was amper 15 jaar geleden wel anders. Toen trainden spelers 1x in de week gedurende een half jaar en in de lange winter gingen ze dan naar binnen om te gaan handballen of volleyballen. Tegenwoordig trainen ze het hele jaar door overal 2x of meer in de week en de semi-profs zelfs 4x.

voetbalhal

Dat er nu op zoveel verschillende ondergronden (gras, kunstgras, turf, indoor) wordt gevoetbald zien de IJslanders alleen maar als een voordeel. Op elke ondergrond moet je je techniek aanpassen. Daar worden spelers alleen maar beter van.

Vaders als trainers was killing voor het plezier en de kwaliteit

Maar de grootste vooruitgang heeft IJsland volgens eigen zeggen te danken aan het feit dat iedereen (dat begint al bij de mini”s) alleen nog maar training krijgt van professionele trainers met een diploma. Trainers moeten TC II of zelfs TCI hebben. TC III is al niet meer genoeg. Vroeger werd de jeugd vaak opgeleid door vaders die er eigenlijk niet zo veel van konden en zomaar wat deden. Dat ging niet alleen ten koste van de kwaliteit, maar ook van het plezier. Waardoor veel kinderen ermee stopten. Dat was killing voor het voetbal in IJsland omdat ze maar zo weinig voetballers hadden. Elk talent dat er daardoor mee stopte was er een teveel.

Nu is de insteek: als een kind plezier heeft en het leuk vindt, gaat hij ook sneller zelf naar buiten om te oefenen en blijft hij ook langer onder voetbal. Dat langer door blijven voetballen is heel belangrijk, omdat ze in IJsland pas beginnen met scouten vanaf het 14e jaar. Scouten voor de leeftijd van 14 jaar heeft geen enkele zin, aldus de voetbalbond, omdat je dan nog niet kan zien aan kinderen hoe goed ze gaan worden. In landen waar heel vaak amateur-trainers kinderen opleiden, zoals Nederland, stopt 50-70% met voetbal voor ze 14 jaar zijn geworden. Meest genoemde reden om te stoppen is de trainer. In IJsland ligt dat aantal nu op minder dan 20%.

Door het aanstellen van alleen nog maar gediplomeerde trainers worden kinderen ook veel beter opgeleid op het gebied van techniek, motoriek en taktiek, en vooral ook op mentaal gebied. Dat laatste is een grote pijler onder het IJslandse succes. Het per se willen winnen en dat bereik je alleen door heel hard te werken en altijd je best te doen. Daar zien de proftrainers in IJsland heel erg op toe.

De eerste spelertjes die met deze nieuwe opzet en aanpak te maken kregen in 2003 spelen nu op het EK. Zij zijn de eersten die daar de vruchten van plukken. Er zullen er nog heel veel komen is de verwachting. Vooral van de groep die ongeveer 5 jaar was in 2003 en dus de hele nieuwe manier van opleiden heeft doorlopen wordt veel verwacht. Deze jongens zijn nu 17, 18 en 19 jaar.

Rasmus Ankersen heeft het in zijn boek ‘The Goldmine Effect’ over plaatsen/dorpen in de wereld waar heel veel sport-talent vandaan komt.  Hoe kan dat? IJsland, een dwerg in de voetbalwereld, een land met slechts een handjevol voetballers en een land zonder voetbalprofs, heeft daar net antwoord op gegeven.

Lees ook: Hoeveel talent moet je hebben om prof te worden?

 

Reageer

Please enter your comment!
Please enter your name here