NL politici zijn wereldvreemd. Deel 1. De geldverslindende ontwikkelingshulp

0

Kunt u de Nederlandse politiek nog volgen? Het lijkt wel of het gezond verstand momenteel ver te zoeken is bij de heren politici. Al die hoogopgeleide heren rijgen het ene bizarre na het andere bizarre besluit aaneen. Besluiten waarin iedere vorm van logica, wijsheid en vooral van binding met de burger ontbreekt.

Gisteren werd bijvoorbeeld bekend gemaakt dat het kabinet niet wil niet snijden in de ruim 4 miljard ontwikkelingshulp. Hulp waarvan is gebleken dat meer dan 90 procent niet aankomt bij de hulpbehoevenden. Hulp waarvan tientallen onderzoeken ondertussen hebben aangetoond dat vooral degene die de hulp organiseren, de tussenpersonen en de lokale gezaghebbers er baat bij hebben. De kruimels die her en der van de wagen vallen zijn voor de bevolking voor wie de hulp in eerste instantie is bedoeld.

Onder andere de Zambiaanse econome Dambisa Moyo, de Amerikaanse econoom William Easterly en ook de Britse econoom, hoogleraar en voormalig hoofd van de Wereldbank Paul Collier pleitten al jaren voor afschaffing van de ontwikkelingshulp omdat deze corruptie voedt, bureaucratie creëert, leidt tot inflatie en tot een verslechterende concurrentiepositie. Maar ondertussen gaat de rijke wereld er gewoon mee door, omdat de hulpindustrie zichzelf graag in stand houdt.

Het Westen heeft de afgelopen 50 jaar maar liefst 2000 miljard euro in de ontwikkelingshulp gepompt (waarvan meer dan 100 miljard van Nederland) en dat heeft zo goed als niets niets opgeleverd. De regeringen van de EU gooien dit jaar 120 miljard euro in de bodemloze put die ontwikkelingshulp heet.

De ontwikkelingseconoom William Easterly schrijft daarover in zijn boek The White man’s Burden: ‘Helemaal niets blijkt te werken, maar niemand die de neiging heeft te leren van de mislukkingen. Alle flaters worden eens in de zoveel tijd afgedekt door nog meer hulp in bodemloze putten te stoppen. Dat is ook niet zo vreemd, want de westerse hulp heeft meer van doen met het creëren van een fijn gevoel bij de gevers en het ontlasten van hun irrationele schuldgevoel. Ontwikkelingshulp heeft nauwelijks iets te maken met het effectief verlichten van de armoede in verre landen.’

Waarom dring het dan niet door tot onze politici dat ontwikkelingshulp in deze vorm niet werkt? Lezen ze nooit een boek of onderzoek erover? Is er dan niemand die zich met open vizier verdiept in de materie en gewoon logisch gaat nadenken in plaats van kritiekloos en gedwee achteraan te sluiten in de haast Stalinistisch gesloten rijen omtrent dit onderwerp?

Helaas niet gezien het onlangs genomen ridicule besluit van de Nederlandse regering. In deze tijden van zware economische achteruitgang, stijgende werkloosheid, bijna niet meer op te brengen zorgkosten, peperdure energierekeningen, krankzinnige hypotheeklasten en torenhoge belastingen, vinden Nederlandse beleidsbepalers het blijkbaar de normaalste zaak van de wereld om 4 miljard euro, waarvan is aangetoond dat het geen ene cent helpt, weg te smijten. 4 miljard! Dat is 250 uit uw portemonnee, en 250 uit die van uw partner en 250 euro uit het spaarvarken van uw kind of kleinkind.

Als Nederland dan toch – om niet uit de toon te vallen – door wil gaan met deze schijnhulp, dan zou het moeten uitgaan van het Europees gemiddelde van 0,35 procent van het BNP in plaats van de 0,7 procent die Nederland nu hanteert. Dat zou de Nederlandse belastingbetaler jaarlijks 2 miljard euro besparen. Dat houdt in dat elk Nederlands gezin er 600 euro op vooruit zou gaan.

Maar waar heb ik het over. De kern is dat ik mij dood schaam dat ik in een land woon, dat al decennia de ogen sluit en het doelbewust vertikt om de doodarmen van deze wereld echt te helpen. En ondertussen doodleuk miljarden blijft pompen in een door hem mede geschapen en in stand gehouden geldverslindende en vooral corrupte industrie.

Update: TROS Radar: Hoe ontwikkelingsgeld verkeerd terecht komt

Reageer

Please enter your comment!
Please enter your name here